IJzerconcretie (secundair met rubber gevuld) ontstaan rondom een ijzeren voorwerp dat zelf geheel verteerd is afkomstig uit het wrak van de in 1735 vergane Oost-Indiëvaarder ‘t Vliegend Hart

De concretie heeft zich ooit rondom een soort ronde stang/staaf of wellicht buis gevormd. Het object zou van metaal, hout, maar ook van vezels geweest kunnen zijn. Er is een rubberen afgietsel gemaakt.

Objectnaam

Informatie

Objectnummer

NG-1983-140

Museumcollectie

Rijksmuseum

Objectnaam

Specificaties

Lengte

16,5 cm

Breedte

8 cm

Hoogte

12 cm

Diameter

2 cm

Materiaal

rubber, concretie

Ontdek ook

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Ballastlood, loodbaar, -staaf of -broodje

De ballastloden zijn langwerpig met afgeronde zijkanten. Aan de bovenkant zijn kenmerken aangebracht, onder andere nummers zoals 6G W, I C en B, 6 of 9 C. Deze zware staven dienen om het schip uit te trimmen en stuurlastigheid tegen te gaan. Zonder voldoende gewicht dobbert het schip te hoog op de golven. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Prelude.

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Schuivend dwarsstuk of-schuif, onderdeel van een jacobsstaf

Schuivend dwarsstuk of -schuif, onderdeel van een jacobsstaf of kruisstaf; een navigatie-instrument. Het is uit een lichtgewicht houtsoort gesneden, langwerpig en aan de uiteinden schuin afgewerkt. Opvallend is het verhoogd geprofileerd middenstuk met een gat erin, waardoor de graadstok (zie objectnummer MMZ18540) kon schuiven. Aan de binnenkant zat een dun koperlegering plaatje, maar deze ontbreekt hier. De dwarsbalk werd zodanig diagonaal verschoven op de graadstok, zodat de ene kant een ster aanwees en de andere de kim aanraakte. Op de schaalverdeling van de graadstok kon dan de hoogte worden afgelezen. Vondst uit scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Collectie RCE. Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A1905.