IJzerconcretie in de vorm van een bijtel of een grote spijker uit het wrak van de in 1735 vergane Oost-Indiëvaarder ‘t Vliegend Hart

Fragmenten concretie waarvan er twee ter conservering zijn opgevuld met siliconenrubber, en waarvan de kern door corrosie is vergaan. Twee fragmenten vertoonden geen aanwijzingen voor een herkenbaar object en zijn weggegooid. Concretion.

Objectnaam

Informatie

Objectnummer

NG-1984-220

Museumcollectie

Rijksmuseum

Objectnaam

Specificaties

Lengte

7,5 cm

Breedte

2,5 cm

Diepte

1 cm

Materiaal

rubber

Ontdek ook

Spuigatpijpen of gemakspijp, twee loden afvoerbuizen geplaatst in een spuigat

Een spuigatpijp of gemakspijp is een buis of voering die als afvoerbuis in een spuigat aan de zijgalerij geplaatst wordt. Het geheime gemak in de zijgalerij van de achterschip is aangebracht voor het doen van de behoeve van officieren. Op een koopvaardijschip liep de pijp van het bovendek schuin af door het boord recht naar buiten. De pijp werd zowel aan dek als buiten tegen de romp een stuk omgeslagen zodat ze als een kraag of krul tegen het dek en de huid lag. In de 17de en 18de eeuw noemde men de pijp ook wel een 'bos'. Deze twee loden spuigatpijpen zijn vondsten uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Deze twee spuijgatpijpen zijn los van elkaar opgedoken, een in 1984; met onbekend vondstnummer, en de tweede pijp in 1990; met vondstnummer 90A2774.

Scherf van een kelderfles uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

Scherven van de buik van een vierkante kelderfles, lichtgroen. Case bottle.

Scherf van een schaal uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

Scherf uit de bodem van een porseleinen schaal, Delfts blauw. Bowl.