Ringbout, met een ring en verbindingsstuk

Ronde, dikke ring van smeedijzer, 3.3 cm in diameter en met een opening van 14.0 cm in diameter; met daaraan vast een fragment van een bout of spijker. De ringbout werd gebruikt om verschillende touwen aan de schip te bevestigen, ook samen met vissers, dit zijn gaten in de boorden waardoorheen touwen gingen.

‘De ogen, haken of ringen waren op zo’n manier aan de scheepszijde bevestigd dat zij altijd naast, onder of boven een poort of luik zaten. Van buiten uit kon men altijd een touw aan een ring of oog splitsen of er een blok aanpikken.’; bron: Prins Willem, H. Ketting (1979), p.36. IJzerbeslag was een onderdeel van verschillende soorten ijzerwaren die ook bij het bouwwerk van schip gebruikt werden. Ze werden ook als reserve-onderdelen meegenomen. Vondst uit VOC-scheepswrak ‘t Vliegend Hert, gezonken in 1735. Collectie RCE. Dit object is te zien in de vaste presentatie, ruimte Schatzolder.

Dit object is in 2002 opgedoken; met vondstnummer 2002 A1080, onderdeel 3.

Vondstjaar

2002

Informatie

Objectnummer

MMZ18594

Museumcollectie

Maritiem Muzeeum Zeeland

Vondst

Vondstnummer

2002 A1080

Vindplaatscode

B13-a, B14-a

Vondstjaar

2002

Specificaties

Lengte

50.5 cm

Breedte

20 cm

Dikte

3.3 cm

Gewicht

3800 gram

Materiaal

smeedijzer (CHT)

Ontdek ook

Glasscherf en kurk van een wijnfles uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

De bruine kurk en het groene glasfragment maakten ooit onderdeel uit van een wijnfles.

Scherven van wijnflessen uit het wrak van de Oostindiëvaarder 't Vliegend Hart

Scherven van uivormige wijnflessen van groen glas waar rode (port)wijn in heeft gezeten.

Wijnfles met wijn uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

Uivormige wijnfles van groen glas gevuld met rode (port)wijn, afgesloten met een kurk. De draad die de kurk op de fles moest houden is verdwenen.