Scherf van een wijnfles uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder ‘t Vliegend Hart

Scherf van een uivormige wijnflessen van groen glas waar rode (port)wijn in heeft gezeten.

Objectnaam

Informatie

Objectnummer

NG-1983-70-2

Museumcollectie

Rijksmuseum

Objectnaam

Specificaties

Breedte

11,5 cm

Hoogte

3,8 cm

Diepte

5,3 cm

Materiaal

groen glas

Ontdek ook

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Pijp, met pijpenkop en -steel, van witbakkende klei of pijpaarde

Witte pijp met kleine pijpenkop en een lange, dunne steel. De pijpenkop draagt het hielmerk 'W'. De pijp krijgt zijn kleur van witbakkende klei of pijpaarde, die werd ingevoerd vanuit Engeland, Duitsland en België. Deze pijp is ook bekend als lange Goudse pijp of ‘Gouwenaar’. Deze lange pijpen werd voornamelijk door rijke mensen gerookt. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Onderzoek 2022: 'Een deel van de lading bestond uit rookpijpen, verpakt in houten kisten. Van deze kisten zijn fragmenten gevonden met daarin samengekitte, gebroken pijpen. Maar in 1988 kwam er een kistfragment boven water met daarin enkele complete pijpen. Van wege de lengte van 550 mm en de grote breekbaarheid was deze een wonder … Om de breekbare waar te beschermen werden deze kisten opgevuld met boekwietdoppen. De pijpen zijn vervaardigd van witte pijpaarde. De fabricage-grondstof komt niet in Nederland voor. Deze haalde men uit Duitsland en België. De bij ’t Vliegend Hart gevonden pijpen zijn alle in Gouda gefabriceerd. Doordat bij de standaarduitrusting van de 18de-eeuwse zeelui ook een doos tabakspijpen (12 stuks) behoorde, is het niet makkelijk om onderscheid te maken tussen privé- en VOC-pijpenbezit. Door telling van de gevonden pijpen is vast komen te staan dat er zeker twee soorten tot de lading behoorden: de gekroonde ’67 ‘en de gekroonde ‘WS’. Citaat uit 'Met geen drooge oogen om te zien', T van der Horst (1991), p.52, 54-55.

Fragment houten plank met concretie uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

Fragment hout met concretie met de afdruk van een schelp zit en fragment met touwafdruk.

Spuigatpijpen of gemakspijp, twee loden afvoerbuizen geplaatst in een spuigat

Een spuigatpijp of gemakspijp is een buis of voering die als afvoerbuis in een spuigat aan de zijgalerij geplaatst wordt. Het geheime gemak in de zijgalerij van de achterschip is aangebracht voor het doen van de behoeve van officieren. Op een koopvaardijschip liep de pijp van het bovendek schuin af door het boord recht naar buiten. De pijp werd zowel aan dek als buiten tegen de romp een stuk omgeslagen zodat ze als een kraag of krul tegen het dek en de huid lag. In de 17de en 18de eeuw noemde men de pijp ook wel een 'bos'. Deze twee loden spuigatpijpen zijn vondsten uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Deze twee spuijgatpijpen zijn los van elkaar opgedoken, een in 1984; met onbekend vondstnummer, en de tweede pijp in 1990; met vondstnummer 90A2774.