Waldhoorn of natuurhoorn uit het wrak van de in 1735 vergane Oost-Indiëvaarder ‘t Vliegend Hart

Messingen blaasinstrument in drie delen: 1.Ronde dubbele buis waaraan het mondstuk zat. 2.Een (gekreukeld) zich verbredend gedeelte. 3.En een geplette ring van een strip plat messing met rand die het uiteinde vormde van de hoorn (‘bell’). In de laatste staat de inscriptie ‘Johann Heinrich Eichentopf Leipzig 1732’.

Objectnaam

Informatie

Objectnummer

NG-1983-29

Museumcollectie

Rijksmuseum

Objectnaam

Specificaties

Materiaal

messing

Ontdek ook

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Conische beker, of kelk van een barokhoorn, ook bekend als natuurhoorn, jachthoorn, of Cor d'Orchestre, toegeschreven aan Johann Heinrich Eichentopf

Conische beker, of kelk, van een barokhoorn, onderscheidend door het ontbreken van ventielen. Gedurende de zeventiende en achttiende eeuw ontwikkelde de natuurlijke hoorn zich als een scheiding van de trompet door het verbreden van de klok en het verlengen van de buizen. Het bestaat uit een mondstuk, een lange opgerolde buis en een grote uitlopende beker, afgewerkt met een krans. Oorspronkelijk werd de barokhoorn gebruikt voor signalen, bijvoorbeeld bij de jacht, maar in de barokperiode (ca. 1600-1750) kreeg het ook een rol in het orkest. Dit object is onderdeel van meerdere fragmenten. De vervaardiger is Johann Heinrich Eichentopf (1678–1769), hij was een prominente barokinstrumentenmaker in Leipzig, ca. 1710 en 1749, en actief tijdens de tijd van J.S. Bach. Hij staat bekend om zijn hoogwaardige houtblazers en koperblazers. Zijn barokhoorns waren bekend om hun heldere klank en precisie. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A2749.

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Dobbelsteen, onvoltooid

Onvoltooide dobbelsteen, alleen het nummer zes is in kleine putjes zichtbaar. Het is waarschijnlijk van been gemaakt. De vorm is (niet helemaal) vierkantig. Dit object was een onderdeel van een concretie (gesteenten/mineralen, ontstaan door neerslag van stoffen in het zeewater). Hierin zijn de volgende objecten gevonden: stuivers, knopen met afbeelding, zeer kleine U-vormige klemmen(-tjes) en twee spelden van koper. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Collectie RCE. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dobbelen was streng verboden aan boord, maar het kwam wel voor. In deze kleine dobbelsteen is dus alleen de zes gekerfd. Waarom is de maker niet verder gegaan? Of is de dobbelsteen onderdeel van een sieraad?