Onderdeel van een natuurtrompet afkomstig van het wrak van de oostindiëvaarder ‘t Vliegend Hart, vervaardigd door Georg Friedrich Steinmetz

Trompet uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder ‘t Vliegend Hart. Zie NG-1986-46-6 en -7.

Informatie

Objectnummer

NG-1986-46-5

Museumcollectie

Rijksmuseum

Specificaties

Breedte

9,8 cm

Hoogte

10,2 cm

Diepte

1,4 cm

Materiaal

messing

Ontdek ook

Natuurtrompet vervaardigd door Georg Friedrich Steinmetz afkomstig uit het wrak van de Nederlandse Oostindiëvaarder 't Vliegend Hart

Trompet met langzaam uitlopende buis. Onderaan de buis is een wijduitstaande kelk geplaatst. De kelk is versierd met plantaardige motieven en met een tekst (maker). Bovenaan is een bredere buis over het uiteinde van de trompet gezet. Deze korte buis heeft middenin een bolvorm. De korte buis is versierd met diagonaal lopende strepen en plantaardige motieven.

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Aanzetstuk voor het mondstuk van een barokhoorn, ook bekend als natuurhoorn, jachthoorn, of Cor d'Orchestre; toegeschreven aan Johann Heinrich Eichentopf

Aanzetstuk voor het mondstuk van een barokhoorn. Dit object is onderdeel van meerdere fragmenten. De vervaardiger is Johann Heinrich Eichentopf (1678–1769), hij was een prominente barokinstrumentenmaker in Leipzig, ca. 1710 en 1749, en actief tijdens de tijd van J.S. Bach. Hij staat bekend om zijn hoogwaardige houtblazers en koperblazers. Zijn barokhoorns waren bekend om hun heldere klank en precisie. Oorspronkelijk werd de barokhoorn gebruikt voor signalen, bijvoorbeeld bij de jacht, maar in de barokperiode (ca. 1600-1750) kreeg het ook een rol in het orkest. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A2749.

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Fragment van de opgerolde buis van een barokhoorn, ook bekend als natuurhoorn, jachthoorn, of Cor d'Orchestre; toegeschreven aan vervaardiger Johann Heinrich Eichentopf

Fragment van de buis van een barokhoorn, bestaande uit twee naast elkaar gesoldeerde buizen. Dit object is onderdeel van meerdere fragmenten. De vervaardiger is Johann Heinrich Eichentopf (1678–1769), hij was een prominente barokinstrumentenmaker in Leipzig, ca. 1710 en 1749, actief tijdens de tijd van J.S. Bach. Hij staat bekend om zijn hoogwaardige houtblazers en koperblazers. Zijn barokhoorns waren bekend om hun heldere klank en precisie. Oorspronkelijk werd de barokhoorn gebruikt voor signalen, bijvoorbeeld bij de jacht, maar in de barokperiode (ca. 1600-1750) kreeg het ook een rol in het orkest. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A2749.