Fragment van de opgerolde buis van een barokhoorn, ook bekend als natuurhoorn, jachthoorn, of Cor d’Orchestre; toegeschreven aan vervaardiger Johann Heinrich Eichentopf

Fragment van de buis van een barokhoorn, bestaande uit twee naast elkaar gesoldeerde buizen.

Dit object is onderdeel van meerdere fragmenten. De vervaardiger is Johann Heinrich Eichentopf (1678–1769), hij was een prominente barokinstrumentenmaker in Leipzig, ca. 1710 en 1749, actief tijdens de tijd van J.S. Bach. Hij staat bekend om zijn hoogwaardige houtblazers en koperblazers. Zijn barokhoorns waren bekend om hun heldere klank en precisie. Oorspronkelijk werd de barokhoorn gebruikt voor signalen, bijvoorbeeld bij de jacht, maar in de barokperiode (ca. 1600-1750) kreeg het ook een rol in het orkest. Vondst uit VOC-scheepswrak ‘t Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen.

Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A2749.

Objectnaam

jachthoorns (CHT)

Vondstjaar

1990

Informatie

Objectnummer

MMZ7720

Museumcollectie

Maritiem Muzeeum Zeeland

Objectnaam

jachthoorns (CHT)

Vondst

Vondstnummer

90A2749

Vindplaatscode

W3A

Vondstjaar

1990

Specificaties

Lengte

46.5 cm

Breedte

5 cm

Diameter

6 cm

Materiaal

messing (CHT)

Ontdek ook

Waldhoorn of natuurhoorn uit het wrak van de in 1735 vergane Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

Messingen blaasinstrument in drie delen: 1.Ronde dubbele buis waaraan het mondstuk zat. 2.Een (gekreukeld) zich verbredend gedeelte. 3.En een geplette ring van een strip plat messing met rand die het uiteinde vormde van de hoorn ('bell'). In de laatste staat de inscriptie 'Johann Heinrich Eichentopf Leipzig 1732'.