Natuurhoorn (onderdeel)

Ronde dubbele buis; onderdeel van een natuurhoorn uit het wrak van de Oostindiëvaarder TVliegend Hart.

Informatie

Objectnummer

NG-1983-29-1

Museumcollectie

Rijksmuseum

Specificaties

Breedte

47 cm

Hoogte

10,5 cm

Diepte

39 cm

Materiaal

messing

Ontdek ook

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Fragment van de opgerolde buis van een barokhoorn, ook bekend als natuurhoorn, jachthoorn, of Cor d'Orchestre; toegeschreven aan vervaardiger Johann Heinrich Eichentopf

Fragment van de buis van een barokhoorn, bestaande uit twee naast elkaar gesoldeerde buizen. Dit object is onderdeel van meerdere fragmenten. De vervaardiger is Johann Heinrich Eichentopf (1678–1769), hij was een prominente barokinstrumentenmaker in Leipzig, ca. 1710 en 1749, actief tijdens de tijd van J.S. Bach. Hij staat bekend om zijn hoogwaardige houtblazers en koperblazers. Zijn barokhoorns waren bekend om hun heldere klank en precisie. Oorspronkelijk werd de barokhoorn gebruikt voor signalen, bijvoorbeeld bij de jacht, maar in de barokperiode (ca. 1600-1750) kreeg het ook een rol in het orkest. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A2749.

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Stemsleutel voor viool

Kleine stemsleutel. Dit is een houten spanner om een snaar van een strijkinstrument mee te stemmen door deze strakker or losser te draaien. Aan het ene einde zit een plat vlak om mee te kunnen draaien en aan het andere einde een klein, rond gat voor doorvoering van de snaar. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Collectie RCE. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dit object is in 1990 opgedoken; met vondstnummer 90A2446.

Collectie objecten MuZEEum Vlissingen

Mondstuk van een barokhoorn, ook bekend als natuurhoorn, jachthoorn, of Cor d'Orchestre; toegeschreven aan Johann Heinrich Eichentopf

Mondstuk van een barokhoorn. Het mondstuk is trechtervormig en versierd met draairingen. De vervaardiger is Johann Heinrich Eichentopf (1678–1769), hij was een prominente barokinstrumentenmaker in Leipzig, ca. 1710 en 1749, en actief tijdens de tijd van J.S. Bach. Hij staat bekend om zijn hoogwaardige houtblazers en koperblazers. Zijn barokhoorns waren bekend om hun heldere klank en precisie. Oorspronkelijk werd de barokhoorn gebruikt voor signalen, bijvoorbeeld bij de jacht, maar in de barokperiode (ca. 1600-1750) kreeg het ook een rol in het orkest. Collectie RCE. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Bepakken en bemannen. Dit object is in 1989 opgedoken; met vondstnummer 1989.0647.