Zilveren rijder, geslagen voor de Staten van Overijssel, munt uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder ‘t Vliegend Hart

Zilveren dukaton; rechter deel van voorzijde weggeteerd. Voorzijde: gehelmde ruiter met zwaard in boven hoofd geheven rechterhand, rijdend naar rechts; daaronder gekroond wapenschild binnen omschrift. Keerzijde: gekroond wapenschild, geflankeerd door twee leeuwen, staande op leeg cartouche binnen omschrift.

Objectnaam

Informatie

Objectnummer

NG-1986-1-3

Museumcollectie

Rijksmuseum

Objectnaam

Specificaties

Diameter

4,4 cm

Gewicht

27,84 g

Materiaal

zilver

Ontdek ook

Reaal van achten, geslagen te Mexico, munt uit het wrak van de Oost-Indiëvaarder 't Vliegend Hart

Zilveren munt, geslagen op onregelmatig muntplaatje. Voorzijde: gekroond wapenschild; ter linkerzijde: letters OMF, boven elkaar geplaatst; van omschrift is links een gedeelte zichtbaar. Keerzijde: kruis in veelpas; tussen kruisarmen: wapenfiguren; van omschrift is rechts en onder gedeelte zichtbaar.

Corrosiekorst van ijzeren particuliere gelddoos of -blik, met inhoud van smokkelmunten

Gelddoos met smokkelmunten, in een 'aankoeksel', in dit geval een corrosiekorst van zand, samengekit met ijzeroxide en sulfide. De originele ijzeren doos waarin de munten zaten, is door de inwerking van het zeewater helemaal verdwenen. Datzelfde zeewater zorgt voor het 'aankoeksel' waarin het smokkelgeld vastzit. Deze dozen bevatten doorgaans 10 à 15 kg zilveren ducatons en konden dus onopvallend verplaatst worden. Met dergelijk smokkelgeld werd vaak illegale handel gedreven te Batavia. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Collectie De Nederlandsche bank N.V. Zie ook de twee modellen van de vergane ijzeren gelddozen; MMZ7682 en MMZ7683.

Lakenlood, textiellood of pinnelood

Lakenlood of pinnelood, aan een zijde voorzien van de lengte-aanduiding L47½ en nummer 92. En aan de andere zijde zit een eigendomsmerk, bestaande uit een ineenstrengeling van lijnen. De lengte-aanduiding is in 'Leidse el', een el was 68.78 cm. Het lakenlood bestaat uit twee ronde schijfjes, verbonden door een lip, die op elkaar werden geklemd. Hierbij past de pin van de ene schijf in het gat van de andere schijf. Het lakenlood werd door de ‘waardijns’ (keurmeesters) als teken van de kwaliteit afgegeven, het gaf aan waar de stof werd gemaakt, welk soort het is en het werd aan de rol stof gehecht. Soms wordt het lakenlood ook staallood genoemd. Ze werden onder andere voor linnen en lakenstof gebruikt. Vondst uit VOC-scheepswrak 't Vliegend Hert, gezonken in 1735. Te zien in de vaste presentatie Ga mee naar zee, ruimte Handelen en Smokkelen. Dit object is in 1984 opgedoken; met vondstnummer 231.VIII.